Kegiatan Ekonomi Utama

Kegiatan ekonomi dibahagikan kepada beberapa sektor.

• Primer — pengeluaran bahan mentah: pertanian, perikanan, perhutanan dan perlombongan.
• Sekunder — pemprosesan dan pembuatan bahan mentah menjadi barang siap.
• Tertier — perkhidmatan seperti perdagangan, pengangkutan, pendidikan, kesihatan dan pelancongan.
• Kuarter — perkhidmatan berasaskan pengetahuan seperti penyelidikan dan teknologi maklumat.

Kegiatan ekonomi utama di Malaysia termasuk pertanian (kelapa sawit, getah, padi), perlombongan (petroleum, gas asli, bauksit), perindustrian (elektronik, petrokimia, automotif) dan perkhidmatan (pelancongan, kewangan, peruncitan).

Faktor mempengaruhi lokasi kegiatan ekonomi:

• Fizikal — bentuk muka bumi, iklim, tanih dan sumber semula jadi.
• Manusia — modal, tenaga buruh, teknologi, pasaran, pengangkutan dan dasar kerajaan.

Perubahan struktur ekonomi Malaysia menunjukkan peralihan daripada sektor primer kepada sektor sekunder dan tertier, seiring dengan pembangunan dan urbanisasi.

Pertanian komersial ialah kegiatan pertanian berskala besar yang bertujuan menghasilkan tanaman atau ternakan untuk dijual di pasaran tempatan dan dieksport bagi mendapatkan keuntungan.

• Pertanian sara diri pula dijalankan secara kecil-kecilan untuk keperluan keluarga, dengan lebihan hasil dijual di pasar tempatan.
• Perladangan diurus oleh syarikat besar dengan modal tinggi, jentera moden dan tenaga buruh ramai, contohnya ladang kelapa sawit dan getah.
• Pekebun kecil mengusahakan tanah yang lebih kecil, sering dengan bantuan agensi kerajaan dari segi baja, benih, latihan dan pemasaran.
• Malaysia merupakan antara pengeluar dan pengeksport minyak sawit terbesar di dunia, manakala kawasan jelapang padi utama terletak di dataran Kedah dan Perlis.

Faktor lokasi industri pembuatan:

• Bahan mentah — industri yang bahan mentahnya berat atau mudah rosak, seperti kilang minyak sawit, dibina berhampiran ladang.
• Pasaran — industri yang hasilnya mudah rosak atau berat untuk diangkut dibina berhampiran bandar dan pengguna.
• Pengangkutan — lokasi berhampiran pelabuhan, lebuh raya dan lapangan terbang memudahkan import bahan dan eksport barang siap.
• Tenaga buruh — industri elektronik memerlukan ramai pekerja mahir dan separa mahir.
• Dasar kerajaan — pembinaan taman perindustrian dan zon perdagangan bebas serta insentif cukai menarik pelabur.

Pelancongan pula bergantung pada tarikan semula jadi dan budaya, kemudahan penginapan, keselamatan serta aksesibiliti.

• Kelaskan kegiatan dengan tepat: perlombongan ialah sektor primer, pemprosesan minyak sawit ialah sektor sekunder, pelancongan ialah sektor tertier.
• Faktor fizikal (tanah pamah, tanih, iklim) mesti dibezakan daripada faktor manusia (modal, buruh, pasaran, dasar kerajaan).
• Dalam soalan faktor lokasi, terangkan mengapa faktor itu penting, bukan sekadar menyenaraikannya. Contohnya, kilang minyak sawit dibina berhampiran ladang kerana buah sawit mesti diproses dengan cepat supaya kualiti minyak terjaga.
• Apabila mengira peratus sumbangan sektor, pastikan jumlah semua sektor ialah 100%.