Kebarangkalian Mudah

Kebarangkalian eksperimen ialah anggaran kebarangkalian yang dibuat berdasarkan hasil sebenar apabila kita menjalankan satu eksperimen berulang kali, contohnya membaling duit syiling atau dadu.

• Ia dikira sebagai bilangan kali peristiwa itu berlaku, dibahagi dengan jumlah bilangan cubaan.
• Semakin banyak cubaan dijalankan, semakin hampir kebarangkalian eksperimen ini kepada nilai kebarangkalian teori sebenar.

Ruang sampel dan peristiwa adalah dua konsep asas dalam kebarangkalian teori.

• Ruang sampel, S — senarai semua kesudahan yang mungkin bagi satu eksperimen (contoh: membaling dadu, S = {1, 2, 3, 4, 5, 6}).
• Peristiwa, A — satu set kesudahan tertentu yang kita minati daripada ruang sampel itu (contoh: mendapat nombor genap, A = {2, 4, 6}).

Kebarangkalian teori mengandaikan setiap kesudahan dalam ruang sampel sama boleh jadi (equally likely), dan dikira menggunakan bilangan unsur, bukan hasil eksperimen sebenar.

Peristiwa pelengkap bagi A (ditulis A′, dibaca "A aksen") ialah semua kesudahan dalam ruang sampel yang bukan dalam A — iaitu, peristiwa A tidak berlaku. Sebagai contoh, jika A = "hujan esok", maka A′ = "tidak hujan esok".

• Oleh kerana A dan A′ bersama-sama meliputi keseluruhan ruang sampel tanpa bertindih, kebarangkalian kedua-duanya sentiasa berjumlah 1.
• Ini bermakna kita boleh cari P(A′) tanpa mengira semula daripada ruang sampel — cukup tolak P(A) daripada 1.